کا ش
پنجشنبه 20 بهمن 1384امشب آسمان دلم ابریست، گرفته با ابرهای تیره، هر از گاهی رعدی و نم بارانی، ولی نمی بارد آنگونه که باید، نمی تواند
سر در گمم امشب، مردّد میان احساس ومنطق،
چه کسی حقیقت را می گوید؟ عقل یا دل؟
چه کسی راه درست را می نمایاند؟ با نور کدام یک باید این تاریکی را پیمود؟
شاید هیچ کدام!
فکر می کردم چه مصممّم، چه محکم، چه سبک می گذرم، چه با اراده
و امروز چه آسان می شکنم!
دیگر توانم نیست،
نه آهنگی در دل، نه سودایی در سر، نه روزنه نوری حتّی
کا ش می شد مست شد و مست ماند
کا ش می شد به خواب فرو رفت و دیگر بیدار نشد
کا ش می شد...
يادداشت های روزانه | بازگشت به صفحه اول
دنبالک:
آدرس دنبالک براي اين مطلب: http://www.asemanedeleman.com/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/16