همه آشفتگی
سه شنبه 12 اردیبهشت 1385مجموعه ای برهم ریخته شده ام دوباره
مجموعه ای از نیمه تمام ها
همه قولهای وفا نکرده
قرارهای فراموش شده
فردا اانجام می دهم، فردا شروع می کنم، فردا ...
فردایی که هرگز امروز نخواهد شد
نمی توانم افکار پراکنده ام را جمع کنم
آشفته های ذهنم را سرو سامانی نیست
حتی خواب هایم هم پریشان شده اند
نه، امشب نمی توانم فکر کنم
فردا فکر خواهم کرد!
يادداشت های روزانه | بازگشت به صفحه اول
دنبالک:
آدرس دنبالک براي اين مطلب: http://www.asemanedeleman.com/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/67
نظرات:
هميشه ان چه ما را از اين سو و آن سو رفتن باز مي دارد و دوباره مي سازدمان براي روزهاي نو، داشتن دست آويزي است كه نامش را مي توانيم هدف بگذاريم و به دنبال ان تمام زندگي مان را شكل دهيم
هدف ما هم كه هر از گاه با دست يافتن به يكي به سوي هدف ديگري تغيير مي كند باز در مسير روشني بايد باشد كه قصد كلي ما از بودن است
همه اين ها را يك بار مرور كنيم
هستند ولي به آن ها توجه نمي كنيم
گاه چنان غرق كارهاي مان مي شويم كه يادمان مي رود براي چه هستتيم
كمي به همين اندك فكر كن
نوشته ابري در آسمان دل تو، چهارشنبه، 13 اردیبهشتماه 1385، 1:15 صبح