آنچه جا ما ند
دوشنبه 1 خرداد 1385وقتی می آمدم خیلی چیزها را جا گذاشتم و آمدم
اما نمی دانستم صبرم هم جا مانده
تحملم را هم جا گذاشتم
برای قدرت و توانم هم جایی نبود
حوصله ام، آرامشم، همان آرامشی که همه را آرام می کرد، همه جا ماندند
کاش به جای آنهمه باری که با خود آوردم، آنها را آورده بودم
يادداشت های روزانه | بازگشت به صفحه اول
دنبالک:
آدرس دنبالک براي اين مطلب: http://www.asemanedeleman.com/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/77
نظرات:
ناآرامي ها و فشارها چيزهايي نيستند كه تمامي داشته باشند
زندگي آنهم آنگونه كه ما پرهيجان انتخابش كرديم يا برايمان بود هميشه، سرشار از همين فشارها و ناهنجاري هاست
آنچه در طول زندگي به دست مي آيد نيز به سادگي از دست نمي رود
اگر گاه و بي گاه از نابهنجاري و فشاري بر هم ريختي، معنايش از دست دادن و جا گذاشتن همه آنچه در طول زندگي به دست آورده اي نيست
صبوري حاصل يك عمر گذر و بالا و پايين شدن بود
ساده است كه بگوييم ديگر توان ندارم
سخت است بپذيريم هنوز مي توانيم
اما قبول اين سختي گذر مابقي عمر را كه كم نخواهد بود (اگر ما بخواهيم) اندكي ساده تر خواهد كرد
مي توان باز هم صبور بود مي توان ... اگر به خود نگوييم نمي توانم
دوستت دارم ..... هنوز هم به همان سرعتي آرام مي شوي كه قبلا مي شدي ...... هنوز
نوشته ابري در آسمان دل تو، سه شنبه، 2 خردادماه 1385، 0:42 صبح