آسمان دل من

چرا هیچ کس راضی نیست؟!

دوشنبه 30 مرداد 1385

با ویزای دانشجویی آمده، در یکی از بهترین دانشگاههای آمریکا در حال گرفتن مدرک دکتراست،
تنها نیست، در مدت دو سالی که اینجاست این امکان را داشته که بخشی از عزیزانش را ببیند،
طی همین مدت کوتاه به ایالتهای متعددی سفر کرده،
...
راضی نیست!
از استادش راضی نیست، از پروژه اش راضی نیست، از دانشگاهش را ضی نیست،
...
چهار سالی می شود که با ویزای کار به آمریکا آمده،
اخیراً کارت سبزش را گرفته،
کار و در آمد خوبی در انتظارش است،
تنها نیست، دو بار به ایران سفر کرده و بخش دیگری از خانواده اش را ملاقات کرده،
...
راضی نیست!
از محل زندگیش راضی نیست، دوری آزارش می دهد، به طول انجامیدن پروسه کاریش خسته اش کرده، از برنامه کاری شوهرش راضی نیست،
...
پنج سال است که اینجاست، با کارت سبز و اقامت قانونی
با همسر و فرزندانش
فرزندانی پر تلاش و موفق
همه کار می کنند، همه از نتیجه کارشان استفاده می کنند
سفر می روند، تفریح می کنند، ...
راضی نیست،
نگران پدر و مادرمریض احوالش دروطن است، خسته از کار کسل کننده، دلواپس وامها و بدهی ها،
...
همیشه برای ناراضی بودن بهانه بسیار است
هم برای راضی بودن
تنها نگاه ماست که جایگاهمان را تعیین می کند
همان نگاهی که می تواند به جای نیمه خالی لیوان، نیمه پر آن را ببیند
همان نگاهی که می تواند از زمین ناامیدی به آسمان امید پر بکشد
همان نگاهی که می تواند بشکند قفس شیشه ای غم و اندوه را
باوری بیافریند نیرومند تر از تقدیر
ایمانی قوی تر از سرنوشت
... اگر بخواهیم ...
اما چرا هیچ کس نمی خواهد؟!
چه سودی است در نارضایتی؟! چه حسنی است در اندوه و ناامیدی؟!
آیا عدم رضایت انسانهاست عامل تلاش بیشترشان؟
نمی شود آیا هم راضی بود و هم تلاش کرد؟
نمی دانم اما هیچ کس راضی نیست!

يادداشت های روزانه | بازگشت به صفحه اول

دنبالک:

آدرس دنبالک براي اين مطلب: http://www.asemanedeleman.com/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/126

نظرات:

نوشته ابري در آسمان دل تو، چهارشنبه، 1 شهریورماه 1385، 11:22 صبح

شما هم نظر بدهيد:

نام:

آدرس الکترونيکي:

لينک:

متن: