خا لی خیا ل
یکشنبه 2 مهر 1385دوباره دلم مثل دل آسمان امروز گرفته،
ابری ابریست،
آماده باریدن؛
... چرا هر چه به سمتش می روم از من میگریزد؟
چه رمزیست در این چرخه تکرار؟
چه درسیست در اینها همه که باید تاکنون یاد گرفته باشم و نگرفته ام؟
دلم گرفته،
از این همه بی اعتنایی روزگار دلم گرفته،
بی پاسخ مانده ام،
سرگردان،
رها شده،
کاش می توانستم به آسمان کودکیم برگردم
به آسمانی که همیشه دوست داشتم نقاشیش کنم ...
يادداشت های روزانه | بازگشت به صفحه اول
دنبالک:
آدرس دنبالک براي اين مطلب: http://www.asemanedeleman.com/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/138