تضا د
دوشنبه 15 آبان 1385این هم خانه تو،
خانه خودت!
حالا این تویی و فنجان قهوه و شمعهایت،
تویی و ترانه هایت،
تویی و آیینه ات با هر آنچه در آن می بینی،
تویی و زندگی مستقل،
تویی و آزادیهایی که می جستی،
تویی و لذت زندگی که مال توست؛
...
و اما این منم ...
منم و دلتنگی های نهفته،
منم و جای خالیم در خانه ای که عضوی از آن بودم،
منم و دلی که برای بازگشت پر می کشد،
منم و بغضی که فرو خورده می شود،
منم و اشکی که آرام روی گونه می غلتد،
منم و غم تنهایی که مال من است؛
منم و تنهایی من ...
يادداشت های روزانه | بازگشت به صفحه اول
دنبالک:
آدرس دنبالک براي اين مطلب: http://www.asemanedeleman.com/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/144