آسمان دل من

آسمان دل من، آسمان ایران

یکشنبه 31 خرداد 1388

آسمان دل من به رنگ خون است اینبار
به رنگ آسمان ایران
دلم آنجاست، اما تنم این جا در تب و تاب می سوزد

صدای فریادهایتان را می شنوم
بی پرواییتان را می بینم
می گریم برآنچه بر شما می رود
نه مرا دیگرتوان دیدن این همه ظلم نیست

خاک ایران را به خون مردمم می آلایند، بی هیچ رحم و مروتی
هوایش بوی دروغ و نیرنگهایشان را گرفته
شرم را به گور سپرده اند و شرف را حکم ابد داده اند
انسانیت مدتهاست که از لغتنامه شان پاک شده
جنایت بند اول و آخر کتاب قانونشان است
...
اما ظالم را مظلومی باید
مردم من دیگر مظلوم نیست و نخواهد بود
ظلم را بنایی باید تا استوار بماند
مردم من بنا را در هم فرو ریخت
ظلم بر ترس و زبونی حاکم است
مردم من بی باکانه محکومش کرد
نه،‌ دیگر ظلم را یارای مقابله با مردم من نیست
مردم من مرگ را بر ذلت مظلومیت بر گزید
مردم من،‌ مردم ایران، برای آزادیش به پا خاست و تا رسیدن به آن از پای نخواهد نشست
مردم مرا امیدیست بس بزرگ: « آزادی »
این حق این مردم است
حق داشتن ایرانی آزاد
به امید آن روز ...

يادداشت های روزانه | بازگشت به صفحه اول

دنبالک:

آدرس دنبالک براي اين مطلب: http://www.asemanedeleman.com/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/197

نظرات:

نوشته ابري در آسمان دل تو، شنبه، 6 تیرماه 1388، 10:45 بعدازظهر

نوشته saeed، دوشنبه، 22 تیرماه 1388، 1:59 صبح

نوشته nilg00n، دوشنبه، 29 تیرماه 1388، 7:08 صبح

نوشته بهم میگن رضا ، سه شنبه، 23 شهریورماه 1389، 9:48 صبح

نوشته بيقراردل، دوشنبه، 20 دیماه 1389، 3:40 صبح

نوشته جوجویی، چهارشنبه، 4 اسفندماه 1389، 6:57 صبح

شما هم نظر بدهيد:

نام:

آدرس الکترونيکي:

لينک:

متن: